KikitoLand

თუ უეცრად გაიგებ ამბავს და იმ წუთას ანდობ სამყაროს,
შენ იმეგობრებ თვითერთან და გაახარებ სადაქალოს.
თურმე ჭიკჭიკებ შეუჩერებლად თან ისეთს რომ  ყველა გელის,
დარეგისტრირდი თვითერზე და მოფხანვას მოახერხებ მოუსვენარი ენის.

გავიგე რომ ინფორმაცია ვრცელდება ყოველ წამსო,
თვითერი კი ამომავალი სიახლის დედა ყოფილა ამ ჟამსო.
მერვე საოცრებათ სცნო ჭკვიანმა ხალხმა იგი
და ზდევს მრავალი მოხერებულობის რიგი.

ხოლო თუ გარეთ აღმოჩნდი და გვერდს არ გიმშვენებს კომპიუტერი,
არ შეშინდე მეგობარო, შენ არ მიგატოვებს ალალი ერი.
მოიხმარე TWEET.GE და შეინარჩუნე სტატუსი
სიახლის გამოტოვით რომ არ აგეწვას ნამუსი.

სასწაულებს ჰქმნის დღეს ჭკვიანი ქართველი
თან ყველაფერს ხსნის , რომ გაგითქვას სახელი

დავაფასოთ იგი და ავედევნოთ თვითერზე
თან არ დაგავავიწყდეს დაLIKEება ფეისბუქზე.

რაც კი მნიშვნელობა ზდევს დღეს TWEET.GE-ს
არსად შეგილახავს დამსახურებულ იმიჯს
გააგზავნი ამბავას მათ ნომერზე უფასოდ
იმ წამშივე აღმოჩნდები მრავალ  წრეში  უდაოთ.

ერთი წკაპით გაანახლებ სტატუსებს,
არა მხოლოდ თვითერს მიაწვდი ამ ნიუსებს.
ფეისბუქზე გაახარებ მეგობრებს,
არც სკაიპში დაივიწყებ მეზობლებს.

იაქტიურე და დროულად მოიმხარე TWEET.GE
რომ გახდე ამ ქვეყნის ინფორმაციის გიდი.

http://www.singular.ge/contest/r.php?link=00020

რამოდენიმ დღის წინ ვიყიდე Darren Rowse-ის და Chris Garrett-ის წიგნი პროფესიონალურ ბლოგინგზე –  „Problogger”.

ძალიან საინტერესო წიგნი აღმოჩნდა და უამრავი რამ გავიგე რაც არ ვიცოდი, ხოლო რაც ვიცოდი იმაზე უკეთ დავაზუსტე ინფორმაცია. ამ წიგნში დეტალურად არის აღწერილი ბლოგის შექმნის მეთოდები და შექმნილი ბლოგის გაუმჯობესობის და სასარგებლოდ გამოყენების ხერხები.

რათქმაუნდა ერთ პოსტში ვერ ჩავტებ მთლიანი წიგნის აღწერილობას, მაგრამ ვეცდები დავყო რამოდენიმე თავებად და ისეთი თემები დავწერო, რაც საინტერესო და გამოსადეგია.

Darren Rowse-ი და Chris Garrett-ი არიან ერთ-ერთი ყველაზე წარმატებული ბლოგერები, რომლებმაც ბლოგის საშუალებით არა ერთი მილიონი იშოვეს. შექმნეს უამრავი ბლოგი, დააგროვეს გამოცდილება და სურთ გაუზიარონ ყოველივე დამწყებ ბლოგერს.

Darren Rowse ყვება თუ როგორ იწყებდა ის ბლოგინგს და რამდენი წვალება და მოთმინება არის საჭირო, რომ მიაღწიო წარმატებას. მან უამრავი პროექტი წამოიწყო სხვა ბლოგერებთან ერთად, ერთ-ერთი ყველაზე წარმატებული იყო b5media, სადაც მან გააერთიანა რამოდენიმე ბლოგერი და აინტერესებდა რას მიაღწევს ბლოგი, რომელსაც მართავს რამოდენიმე საკმაოდ გამოცდილი ადამიანი. რამოდენი ხანში ეს ბლოგერების მცირე რაოდენობა  გადაიზრადა დიდ გუნდში, რომლებიც ბლოგავდნენ სხვა და სხვა ქვეყნებიდან.  2006 წლისთვის მათი ბლოგი იყო შეფასებული 2 მილიონ დოლარად. და ის უფრო იზრდებოდა და ხდებოდა ნამდვილი მულტიმილიონერული ბიზნესი.

პირველ ნაწილში არის ჩამოყალიბებული, თუ რატომ არის ბლოგი, ნებისმიერ სხვა საიტზე მოთხოვნადი:

კონტენტი – ბლოგები ახლდება ხშირად,  ზოგიეთი დღეში რამოდენიმეჯერ  (რასაც ვერ იტყვი ქართულ ბლოგებზე). და ეს აძლევს ვიზიტორებს დაბრუნების მიზეზს.

სინდიკაცია – ბლოგების დათვალიერება არის შესაძლებელი ყველანაირი ბრაუზერით,როგორც ნებისმიერი საიტის, მაგრამ ბლოგები აძლევენ მკითხველებს feed-ის გამოწერის საშუალებას და მათი კითხვა შესაძლებელია ბლოგში შემოუსვლელად, თუმცა ამას თავის უარყოფითი მხარეც აქვს, რადგან ეს მოქმედებს ვიზიტორების სტატისტიკაზე, მკითხველი რომელიც კითხულობს თქვენ პოსტს მაგალიატად Google Reader-ის საშუალებით, არ დაფიქსრდება ვიზიტორებში, ასეთი ადამიანი კი შეიძლება უამრავი იყოს.

დიალოგი – ბლოგის სტილი აბსოლიტურად განსხვვდება სვხა საიტებისგან, რადგან ნებისმიერი პოსტი არის მიმართული აუდიტორიაზე და ხდება ერთგვარი დიალოგი, რომელიც ვიზიორს კომენტარის დატოვების სურვილს უჩენს ან სხვა ბლოგერს საპასუხო პოსტის დაწერის სურვილს.

საინტერესო საიტი Technorati, აქ შეგიძლიათ ნახოთ ბლოგების TOP-100 და უამრავი საინეტეროსო ბლოგებს წააწყდეთ, ამ საიტს იყენებენ ბევრ დანიშნულებით, მაგალითად იმისთვის რომ ნახონ, ვინ წერს მათზე თავის ბლოგებში, მაგრამ ის მხოლოდ ინგლისურ ენოვან ბლოგებს ადგებათ. ჩვენ გამოყენება თუ არა კითხვა ხო მაინც შეგვიძლია.

ყველა თავის ბოლოს არის დავალება:

თუ გაინტერეებთ გაიგოთ რა ხდის ბლოგს საინტერესოს და მიმზიდველს, შედით და მოინახულეთ თქვენი აზრით კარგი ბლოგი და გაეცით კითხვებს პასუხი:

1. რა მოგწონთ ამ ბლოგში?
2. რა არ მოგწონთ?
3. როგორ კონტენტს გთავაზობთ ბლოგერი?
4. რამდენად განახლებადია ?
5. რა საშუალებებია მკითხველთან ურთიერთობისთვის?

და უბრალოდ გააკეთეთ მასზე უკეთესად და არ დაგავიწყდეთ, რომ წარმატებულ ბლოგს დრო სჭირდება და მოდუნება არ უყვარს !!!

დამთაგა Maya_Jims-მა და დავწერ მეც, რომ შემოგხვდეთ ქუჩაში და მოხდეს სასწაული და მიცნოთ, აუცილებლად შემატყობინეთ გამიხარდებაა.

ჯერ საქართველოში არ ვარ და  არ შეგხვდებით, მაგრამ ზოგადად არაფერი განსხვავებული არ მახასიათებს არც ჩაცმაში და არც სიარულში.

ზამფხულში საქართველოში იშვიათად ვარ, მაგრამ ზამთარში მაცვია თითქმის ყოველთვის შავი პალტო და ვუსმენ მუსიკას, ყოველთვის მიკეთია ნაუშნიკები და თავი მაქვს ჩარჭობილი მობილურში : ))), ანუ როგორც ყველას.

არ მიყვარს ხალხმრავლობა და მარშუტკაში, ავტობუსში და მეტროში ვერ მნახავთ, სულ მანქანით ვმოძრაობ და მემგონი ზუსტად ამიტომ მინდოდა მანქანა, რომ ხალხმრავალ ადგილას არ ვიყო. თან საშინლად არ მიყვარს მარტო სიარული და ყოველთვის ვიღაც დამყვება. ხშირად არა, მაგრამ შეიძლება მნახოთ ჩემ “ტყუპალებთან”( ასე ეძახიან ბაღში )) ერთად სადმე საბავშო ადგილას, უფრო მაკდონალდში,ბაო-ბაბიში და ზოოპარკში დავდივართ, ამათი მარტო გაყვანა ძალიან ძნელია და თუ მასე დამინახეთ, აუცილებლად მიცნობთ ფრაზებით „ნუ მირბიხარ“, „მაგას ხელი არ მოკიდო“, „ნუ სცემთ ერთმანეთს“ და ამდაგვარი რაღაცეები))).

სად შეიძლება მნახოთ?

სამგორი-ისანი რაიონში და უფრო ავლაბარში, იმიტომ რომ იქ ვსწავლობ ან საცობში, მიყვარს კინოთეატრებში სიარული, ხოდა ან რუსთაველში ან ამირანში მიხილავთ)). ადრე დავდიოდი სულ ერთი და იგივე ბარში, მაგრამ დახურეს და ეხლა სადაც მოვხვდებით მეგობრები იქ ვჩერდებით, და საერთოდ ამოჩემება მიყვარს კაფეების, ბარების და მაღაზიების, ერთხელ თუ მომეწონა იქ მერე ყოველთვის ვივლი და სხვაგან გახვევაზე არც ვიფიქრებ, ასე რომ რო ჩამოვალ და რამეს ამოვიჩემებ, აუცილებლად დავწერ))).

თმები, ჩემი მთავარი ატრიბუტია, ყველაზე დიდ ყურადღებას თმებს ვანიჭებ, ამიტომ სულ არეული სახე რომ მქონდეს, თმა აუცილებლად წესრიგში მექნება, მაგრამ თუ არა მაშინ მაღლა მაქვს აწეული, როგორც სჩვევია კიკიტოს. და თან ისე მაგრად მაქვს აწეული, რომ თვალები ჩინელივით მიწვრილდება ))). სკოლაში მულანს მეძეხდნენ.  კიდევ ხშირად მაქვს გასწორებული და თმის ფერი სულ მეცვლება, ასე რომ ვერც მაგას დავწერ დაზუსტებით.))

მაკიაჟი.

გადატვირთულად არ მიყვარს ჩაკრასკვა და არც მიხდება მგონი, მაგრამ ყოველთვის მისვია ტუში, ეს არის ჩემი ერთადერთი განუყრელი ნივთი. და ხანდახან შავი ფანქარიც მისვია, კონტურივით.

კიდევ ჩანთა, აუცილებალად დიდიიიი და ეტყობა გარედანვე რომ უამრავი რამ დევს შიგნით. ჩანთებიც ჩემი სუსტი წერტილია, ამიტომ თითქმის ყოველდღე სხვადასხვა მიჭირავს.

კიდევ გიტარა, ყოველდღე არა, მაგრამ რეპეტიციის დროს, სულ გიტარით დავდივარ, თან ზამთარში კარგ მონადირეს ვგავარ)))).

მაგრამ საერთოდ ჩემი ნახვა ადვილი არ არის, არა იმიტომ რომ განსაკუთრებული ვარ, არამედ იმიტომ რომ დავდივარ მანქანით და ფეხით ძალიან იშვიათად და თუ დავდივარ ისე სწრაფად ვმოძრაობ, რომ მეთვთონ ვერ ვხედავ ხალხს, თან არც ხალხმრავლობა მიყვარს, და სადაც მასეთი სიტუაციაა იშვიათია რომ ვიყო.

მემგონი მეტი არაფერი ეს იყო და ეს. ეხლა მე უნდა დავთაგო ბლოგერები მაგრამ არც ვიცი, ვინ დავთაგო, მგონი ყველამ დაწერა ეს პოსტი, მაგრამ მაინც:

ჩემ ცოლ/ქმარს  Vasasi-ს

და

უტვინოს

მემგონი არ დაუწერიათ

რა მაგარი დღეები მაქვს, ისეთი ბედნიერი ვარ ეს კვირას რომ ემოციებს ვერ ვმალავ, ძალიან მიყვარს მოსკოვი და ეტყობა მოსკოვსაც ვუყვარვარ და მიწყობს ხელს )). გუშინ ჩემ მეგობარს რომ ვუთხარი მიყვარს მოსკოვითქო, გაუკვირდა. მაგრამ რა არის გასაკვირი, ემ არ ვარ პოლიტიკური აზრის მსხვერპლი, და როგორც მანდ ახვევენ აზრს რომ რადგან რუსეთის მთავრობა ცუდია, მთელი რუსეთი მასეთი იქნებაო, ასევე აკეთებენ აქ, მაგრამ გონიერი ხალხი, რომლებმაც იციან ადამიანური ფასი და ქართველი ხალხს აფასებენ, ამბობენ რომ “არ არსებობს ცუდი ნაცია, არსებობენ ცუდი ადამიანები ნაციაში “, და ამ ცუდი ადამიანების გულისთვის თუ შევიზიზღეთ ყველა, მაშინ საშინელება იქნება ჩვენს გარშემო. ამიტომ მიყვარს მოსკოვი, ადგილი სადაც კარგად გრძნობ თავს და თან აპირებ ცხოვრებას არ უნდა შეიზიზღო, თორე ასეთ ადგილას არაფერი გამოვა.

მაგრამ ყველაზე მეტად მაინც საქართველო მიყვარს და დღეს განსაკუთრებით, იმიტომ რომ დამირეკეს თბილისიდან და წამიკითხეს წერილი, რომ გავხდი საქართველოს მოქალაქე. ვინც კითხულობს ჩემ ბლოგს, იმათმა იციან რა დღეში ვიყავი საბუთები რომ ჩავაბარე და როგორ მქონდა დაკარგული იმედები, რადგან მეგონა რომ არ მომცემდნენ მოქალაქეობას, მაგრამ აი უკვე საქართველოს მოქალაქეც ვარ )). შეიძლება რიგითი მოქალაქესთვის ეს ისეთი უბრალო რამ არის, მაგრამ მე ისე მინდოდა ჩემი ქვეყნის მოქალაქე ვყოფილიყავი რომ ეხლა ძალიან ბედნიერი ვარ.

ვიყავი Секс и City2-ზე, კინოთეატრში მარტოს ჩემი მეგობრები ორმაგად მომენატრნენ, ისე მაკლდნენ იქ, მაგრამ რომ დავაკვირდი, ბევრი იყო მოსული მარტო და მერე მომეშვა დაძაბულობა. რაც შეეხება კინოს, მომეწონა ძალიან, მაგრამ მეგონა უფრო დიდ ფურორს მოახდენდა, უბრალოდ გაგრძელება იყო, რომელიც ისევ ისე დამთავრდა როგორც პირველი, არადა მეგონა რაღაც სხვა ამბები დატრიალდებოდა, რასაც არ ველოდებოდი, აქ კიდე ისევ ისე იყო ყველაფერი როგორც მორიგ სერიაში, გოგოების თავგადასავალი, თუმცა ულამაზესი, მეც სიამოვნებით დავისვენენბდი აბუ დაბიში და ვიფრენდი ისეთ უმაგრეს თვითფრინავით. ძალიან კი ვისიამოვნე ფილმით!

და კიდევ იმის თქმა მინდოდა, რომ უკვე ძალიან მენატრება თბილისიიიიი!

ჩამოვედი მოსკოვში, ძალიან მომენატრა თურმე აქაური გარემო და დედაჩემი.
თბილისური დეპრესიები თბილისში დარჩა და აქ მეორე სუნთქვა გამეხსნა, ჩემი გეგმების ჩამონათვალი ისევ გავსებულია და ყველაფერი უნდა მოვასწრო თბილისში დაბრუნებამდე, ვბრუნდები ოქტომბერში.
ძალიან მიყვარს როცა მაქვს განსაზღვრული დრო, ადრეც ვიძახდი როცა გავიგე რომ უნივერსიტეტში 5 წელი უნდა მესწავლა, მირჩევნია ათი 6 თვიანი კურსი გავიარო ვიდრე ვიცოდე რომ წინ 5 წელი მელოდებათქო, არ მიყვარს დიდ დროზე გადაწელვა, როცა პატარა მონაკვეთი მაქვს საქმეებისთვის, უფრო ხალისიანად და ოპერატიულად ვაკეთებ ყველაფერს.
Sex and The City-ს პრემიერა 3 ივნის არის აქ, ანუ უფრო ადრე ვიდრე თბილისში და ძალიან მინდა 3ში წავიდე და მერე უზარმაზარი პოსტი გამოვაცხო.
ეხლა ჯერ სახლიდან შორს ვერ გავდივარ, საბუტები მაქვს ჩაბარებული გამოსაცვლელად და დროებითიდ არ მინდა სიარული.
4 დღეა რაც აქ ვარ და ჩემები მენატრებიან უკვე, ძალიან მიჭირს მეგობრების გარეშე ყოფნა .
რაც მომწონს მოსკოვში ეს არის ის რომ ყველას ერთმანეთი ფეხებზე ჰკიდია, ადრე ,მაღიზიანებდა ეს ფაქტორი, ვიძახდი ქუჩაში რომ წაიქცე არავინ არ მოვა და არ დაგეხმარებათქო, მაგრამ ეხლა ეს მომწონს, იმდონემდე მომბეზდა ქართველი მეზობლების ცხვირის ჩაყოფები ჩემს ცხოვრებაში, რომ ეხლა სიამოვნებას ვღებულობ რუსების ორგულობისგან. )