KikitoLand

ახალი ადამიანების გამოჩენა ცხოვრებაში გარდაუვალი რამ არის, რაც მე ძალიან მახარებს.

ყველაფერი იწყება ეზოში, მერე ბაღი, მერე სკოლა ან სკოლები, მერე უნივერსიტეტი, ჩემ შემთხვევაში კოლეჯიც, კიდევ სხვა წრეები, ინტერნეტი, მოკლედ ბევრი წყაროა საიდანაც მოედინებიან ჩემი ახალი ადამიანები. რა თქმა უნდა მიხარია როცა ეს ახალი ადამიანები განსხვავებულები არიან ერთმანეთისგან, მაგრამ როცა ირგვლივ ბევრი გროვდება მიანც იყოფებიან რაღაც ჯგუფებად დახასიათების მხრივ ან სხვა ფაქტორების გათვალისწინებით.

ამ ბევრი ახალი ადამიანიდან, რატომღაც ჩემთვის გამორჩეულები ხდებიან ისინი, რომლებიც მაწყებინებენ ისეთი მუსიკის მოსმენას, რომელსაც აქამდე არ ვუსმენდი, ან არ ვიცოდი, ან უბრალოდ არ ვაქცევდი ყურადღებას. ისინი მოდიან ჩემს ცხოვრებაში და მოაქვთ თავის მუსიკა, რომელიც მერე ანაბეჭდს ტოვებს ჩემს თავში და როგორც არ უნდა განვითარდეს შემდგომ ჩემი და იმ ახალი ადამიანის ურთიერთობა, ის მაინც იბეჭდება ჩემს წიგნში ამ მუსიკით. არც მსახიობი, არც ფილმი და არც თუნდაც ფერი არ მიტოვებს მოგონებებს.

დღეს შენ გაგიცანი, დაგიახლოვდი და შენი საყვარელი ფერი მწვანეა, როცა ჩვენი ურთიერთობა გაუფერულდება ან სულაც დამთავრდება, ან გადავა “გამარჯობა-ნახვამდის” ეტაპში, წლების მერე მწვანე ფერზე არ გამახსენდები.

მაგრამ თუ შენ დღეს გამიცანი, დაგიახლოვდი და გამუდმებით უსმეს ერთ გამორჩეულ ჯგუფს, მომღერალს ან თუნდაც ერთ სიმღერას, რომლის მოსმენასაც დავიწყებ მეც, წლების მერე და ძალიან დიდი პერიოდით ამ ჯგუფის/მომღერლის/სიმღერის მოსმენის დროს გამახსენდები.

რა თქმა უნდა ყველასთან ასე არ მემართება. მხოლოდ მაშინ განსხვავებული ადამიანები რომ მოდიან ცხოვრებაში, თუნდაც სხვისთვის ჩვეულებრივები, მაგრამ შენთვის ისეთები , თავიდანვე, რომ ეტყობათ,  რაღაც განსხვავებულს უსმენენ, რასაც შენ არ აქცევდი ყურადღებას.

მოდიან თავის მუსიკით, ტოვებენ და შემდგომ ყველა ვაგრძელებთ ჩვენს გზას, რომელიც ხშირად გვფანტავს. მაგრამ რჩება მუსიკა და მოგონებები…

p.s. ესეც ერთ-ერთი ჩემი უკვე ძველი ადამიანი/სიმღერა

ზოგჯერ, ყველაფერი მარტივი –  რთულია.  ყველაზე სასურველი – მიუწვდომელი. ყველაზე ტკბილი, მწარედ გეჩვენება და ცხოვრება რომელზეც თითქოს ყველაფერი იცი, ხდება უცხო და ამოუცნობი.

ზოგჯერ ცუდი განწყობის გაშვებაც არ გსურს ან უბრალოდ ძალა არ გაქვს გაუშვა, არადა შეიძლება რამოდენიმე წუთის წინ თავს ყველაზე ძლიერად გრძნობდი და გეგონა, რომ არაფერი დაგანგრევს, მაგრამ ამაოდ.

ამბობენ, ყველა ადამიანს უნდა ჰქონდეს სულ პატარა სურვილი მაინც ცხოვრებაში, თუ არაფერი არ უნდა ის არაფერს წარმოადგენსო, მაგრამ ისეთზე არავინ არაფერს ამბობს, რომელსაც ზოგჯერ ბევრი უნდა და ზოგჯერ ყველაფერზე უარს ამბობს.

ხშირად ვიმეორებ რომ ყველაფრის  მიუხედავად ცხოვრება მაინც ლამაზი და კარგია, მთავარია შენ ააწყო საკუთარი სცენარი, ყველაფერი ხომ ჩვენს ხელშია. ამას კი ვიმეორებ, მაგრამ აი საკუთარ თავთან არასოდეს ჭრის.

ყველა საქმის ნახევარ გზაზე მიგდება – ყველაზე საშინელი თვისებაა, რაც კი შეიძლება რომ ადამიანს ჰქონდეს. დაუმთავრებელი ურთიერთობები, რომლებიც მიგდების შედეგად თავისით მთავრდებიან, მერე ამ ყველაფრის ფეხებზე დაკიდება და აზრზე მოსვლის შემდეგ სინანული, რომ ასე არ შეიძლებოდა –  მოსაბეზრებელი, მტკივნეული და რთულია.

ცხოვრების მორიგი გაკვეთილის შემდეგ ახალი პრინციპების ამოჩემება,  რომლებიც შემდგომ საკუთარ თავთან ბრძოლის პირველი მიზეზი ხდება.

ახლა ისეთ ცუდ განწყობაზე ვარ, რომ მიზეზს ვეძებ რას დავაბრალო ეს მდგომარეობა. ხან წარსულს მივვარდები, რომელიც დავიწყებულია, ხან აწმყოს რომელიც ვერ დამილაგებია, ხან მომავალს რომელსაც არც კი ვიცნობ.

ვიცი, გაივლის. ზოგჯერ ალბათ საჭიროა ასე ყოფნა…

‎27.09.1993 – სოხუმის დაცემის დღე

Used to dream of being a millionaire,
Without a care
But if I’m seeing my dreams
And you aren’t there
Cause it’s over
That just won’t be fair,

Darling, rather would be a poor woman
Living on the street, no food to eat,
Cause I don’t want no pie
If I have to cry.
Cause it’s over
When you said goodbye!

All at once…
I had it all
But it doesn’t mean anything
Now that you’re gone
From above
Seems I had it all
But it doesn’t mean anything
Since you’re gone

Now I see myself through different eyes,
It’s no surprise!
Being alone will make you realize
When it’s over!
All in love is fair
I should’ve been there,
I should’ve been there,
I should’ve, should’ve.

All at once…
I had it all
But it doesn’t mean anything
Now that you’re gone
From above
Seems I had it all
But it doesn’t mean anything
Since you’re gone

I know I pushed you away
What can I do that will save our love
Take these material things
They don’t mean nothing
It’s you that I want

All at once…
I had it all
But it doesn’t mean anything
Now that you’re gone
From above
Seems I had it all
But it doesn’t mean anything
Since you’re gone
I should’ve been there,
I should’ve been there,
I should’ve, should’ve.

All at once…
I had it all
But it doesn’t mean anything
Now that you’re gone
From above, seems I had it all
But it doesn’t mean anything
Since you’re gone(

ძალიან სწრაფად გადის დრო..

ისე ყველაზე კარგი რა უნდა გისურვოს ადამიანმა, გარდა საინტერესო ცხოვრებისა? ყველაზე მეტად ეგ მხვდება ყურში დაბადების დღის თუ დღესასწაულის უაზრო მოლოცვა და სურვილებში.  საინტერესო ცხოვრება ყველასთვის ალბათ ძალიან განსხვავებული რამ არის, ყოველ შემთხვევაში ჩემთვის ისეთი რამეა რაშიც ბევრი არ მეთანხმება. მაგრამ ვის აქვს საინტერესო ცხოვრება ირგვლივ, ძალიან სამწუხაროა, მაგრამ მგონი არავის, ან მათ მოსწონთ ისეთი რამ რაც ჩემთვის მოსაწყენია, ან ყველა წუწუნებს, რომ რაღაც ახალი უნდა. ამ დროს ყველა ერთნაირად ცხოვრობს. ადამიანები ვერ ბედავენ იმის გაკეთებას რაც უნდათ, აკეთებენ იმას რაც საჭიროა და ძალით იჯერებენ, რომ ეს მათი სურვილი იყო. მერე ცხოვრობენ ამ “სწორი” ცხოვრებით, ერთ დღეს ბეზრდებათ და აღარაფერს აკეთებენ, უბრალოდ დრო გაყავთ და იტანენ თავისივე სურვილების ნანგრევებს. ეს ნანგრევები კი “სწორი” ცხოვრებაა.

ერთი დროს თუ ესმით მათი და ისიც მალე გადის, მერე 50 წლის ასაკში დაჯდებიან გადახედავენ წარსულს და ღრმად ამოისუნთქავენ და გაიფიქრებენ რომ არაფერი არ იყო ისე , როგორც უნდოდათ. მაგრამ სწორი ხომ იყო?!  ყველაზე ცუდი ის არის, რომ ესეთი ადამიანები ზიან და გაძლევენ რჩევებს, თან გიბიძგებენ ისეთივე შეცდომებზე, რაც დაუშვეს თვითონ, მაგრამ ამის აღიარება საკუთარ თავთან არის ძნელი და სხვასთან როგორ აღიარებენ.

მოსაბეზრებელია კლონებში ცხოვრება, მე არ მინდა ვიყო ვინმეს კლონი და ვაკეთებდე ისეთ რამეს რაც მაგათვის არის სწორი. რატომ უნდა ვიცხოვროთ ვიღაცისთვის, როცა შეიძლება ცხოვრება ბედნიერად გაატარო, კმაყოფილი იყო რომ საკუთარი აზრი დაიცავი და არავის მიაქციო ყურადღება.

მოგზაურობა მინდა, ისეთი ქვეყანა სადაც ერთი ნაცნობიც კი არ იქნება, სადაც მხოლოდ ჩემ თავზე ვიქნები დამოკიდებული და გავიცნობ უამრავ საინტერესო ადამიანს და მივხვდები, რომ კლონების გარდა, სამყაროში საკუთარი ცხოვრებით მცხოვრები ხალხიც არსებობს.

რა შუაშია ეს სიმრერა მაგრამ რამოდენიმე დღეა ვერ ვთიშავ, იყოს აქაც :>