KikitoLand

ჩამოვედი მოსკოვში, ძალიან მომენატრა თურმე აქაური გარემო და დედაჩემი.
თბილისური დეპრესიები თბილისში დარჩა და აქ მეორე სუნთქვა გამეხსნა, ჩემი გეგმების ჩამონათვალი ისევ გავსებულია და ყველაფერი უნდა მოვასწრო თბილისში დაბრუნებამდე, ვბრუნდები ოქტომბერში.
ძალიან მიყვარს როცა მაქვს განსაზღვრული დრო, ადრეც ვიძახდი როცა გავიგე რომ უნივერსიტეტში 5 წელი უნდა მესწავლა, მირჩევნია ათი 6 თვიანი კურსი გავიარო ვიდრე ვიცოდე რომ წინ 5 წელი მელოდებათქო, არ მიყვარს დიდ დროზე გადაწელვა, როცა პატარა მონაკვეთი მაქვს საქმეებისთვის, უფრო ხალისიანად და ოპერატიულად ვაკეთებ ყველაფერს.
Sex and The City-ს პრემიერა 3 ივნის არის აქ, ანუ უფრო ადრე ვიდრე თბილისში და ძალიან მინდა 3ში წავიდე და მერე უზარმაზარი პოსტი გამოვაცხო.
ეხლა ჯერ სახლიდან შორს ვერ გავდივარ, საბუტები მაქვს ჩაბარებული გამოსაცვლელად და დროებითიდ არ მინდა სიარული.
4 დღეა რაც აქ ვარ და ჩემები მენატრებიან უკვე, ძალიან მიჭირს მეგობრების გარეშე ყოფნა .
რაც მომწონს მოსკოვში ეს არის ის რომ ყველას ერთმანეთი ფეხებზე ჰკიდია, ადრე ,მაღიზიანებდა ეს ფაქტორი, ვიძახდი ქუჩაში რომ წაიქცე არავინ არ მოვა და არ დაგეხმარებათქო, მაგრამ ეხლა ეს მომწონს, იმდონემდე მომბეზდა ქართველი მეზობლების ცხვირის ჩაყოფები ჩემს ცხოვრებაში, რომ ეხლა სიამოვნებას ვღებულობ რუსების ორგულობისგან. )