ძალიან ბანალური კი გამოვიდა, მაგრამ ისე უცებ შემომეწერა, რომ მეთვითონ გამიკვირდა. მეძინა, დამირეკეს, მერე ისევ უნდა გამეგრძელებინა ძილი და უცებ თავში გაჩნდა, თითქოს არ დამსიზმრებია არაფერი, მიზეზი ვერ გავიგე, ასე უცებ რატომ დამარტყა თავში, მაგრამ იყოს ბლოგზე.
როდესაც წვიმა ეცემა მიწას,
მაშინ მიჩნდება სურვილი ერთი,
მოვიდე და გითხრა ის ერთი სიტყვა,
რომელიც მახრჩობს მრავალი წელი.
როდესაც ქარი აშრიალებს ფოთლებს,
გულში ტრიალებს უჟმური სევდა,
რადგან ვხვდები, რომ ვერასოდეს ვიტყვი,
იმ ამბავს, რაც მანაღვლებს ეხლა.
როდესაც ვფიქრობ ამ ზღაპარზე ჩემთვის,
რომელიც დამთავრდა უეცრად, ცუდად,
ვხვდები რომ ვერ იქნებოდა ისეთი,
რომელიც გრძელდება გულებში მუდამ.
ბუნებას ჩვევია სიმკაცრე ველური,
ერთი შეხედვით კი წააგავს ნაზს,
გაბრაზებული და წარბ შეკრული,
გადაუსმევს ცხოვრებას ხაზს.
როგორც წიგნი იყოფა თავებათ,
ისე ცხოვრება იყოფა წამებად.
ეს ოხერი დრო კი უცნაურია,
აქრობს ყველაფერს, რაც უბედურია.
გადის დრო და წარსული ქრება,
რჩება როგორც სევდიანი მოგონება,
ამ სევდას კი უძლებს გული,
და თან რჩება მომავლის სიყვარული.
26 Jun
5:10 pm on June 26th, 2010
ბუნებას სჩვევია სიმკაცრე ველური,
ერთი შეხედვით კი წააგავს ნაზს,
გაბრაზებული და წარბ შეკრული,
გადაუსმევს ცხოვრებას ხაზს.
მგონი ასე უკეთ იკითხება
როდიდან დაიწყე ლექსების წერა?
და ისე მგონია რომ, ნაცნობ თემას შეეხე
5:12 pm on June 26th, 2010
ბუნებას ჩვევია სიმკაცრე ველური,
ერთი შეხედვით კი წააგავს ნაზს,
გაბრაზებული და შუბლშეკრული,
რომ გადაუსმევს ცხოვრებას ხაზს.
რად არ დაწერა არ ვიცი
6:09 pm on June 26th, 2010
memgoni ertnairad ikitxeba orive, an me vkitxulob chemeburad, madloba
7:01 pm on June 26th, 2010
kargia !
5:23 am on July 2nd, 2010
dagTage, coluk..
http://tamok-vasasi.blogspot.com/2010/07/blog-post.html
8:15 pm on July 4th, 2010
^_^